Niet alleen schepen met aardolie, gas of industriële producten varen door de Straat van Hormuz. Het vormt ook een knelpunt voor meststoffen, met name voor twee van de drie belangrijkste categorieën daarvan: meststoffen op basis van stikstof (ureum, ammoniak en hun derivaten, waarvan de productie veel aardgas vergt) en op basis van fosfor. Daarom veroorzaakt de blokkade van de zeestraat van de afgelopen zes weken – ook al mogen we hopen dat deze snel versoepeld wordt – niet alleen energieproblemen op korte termijn, maar ook spanningen op het gebied van voedselvoorziening op lange termijn. Dat stelt Alexis Bienvenu, portefeuillemanager bij La Financière de l’Échiquier (LFDE). Lees verder Alexis Bienvenu (LFDE): ‘Straat van Hormuz: flessenhals van de voedselvoorziening’
Categoriearchief: Opinie
Enguerrand Artaz (LFDE): ‘En aan het einde wint China?’

Een grotere tegenstelling in de omgang met het conflict in Iran valt moeilijk te bedenken. Tegenover de wraakzuchtige, losgeslagen stijl van Donald Trump, die te pas en te onpas de meest tegenstrijdige boodschappen de wereld in stuurt, plaatst China een ordelijk gestructureerde strategie. Aan het begin van de vijandelijkheden liet Beijing amper van zich horen. Het veroordeelde de Amerikaans-Israëlische aanvallen en riep op tot een staakt-het-vuren, maar zonder echt aan te dringen, meent Enguerrand Artaz, strategisch analist bij La Financière de l’Échiquier (LFDE).
Beetje bij beetje voerde China nadien bij monde van minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi wel de toon op, maar pas eind maart ondernam het ook concreet actie, te beginnen met de gesprekken waarmee Pakistan trachtte Iran en de Verenigde Staten nader tot elkaar te brengen. Dat initiatief van Islamabad kwam namelijk duidelijk tot stand op aansturen van Beijing, dat korte tijd later overigens ook officieel aanschoof bij de gesprekken.
Dat China dit moment koos om in het conflict met Iran meer op de voorgrond te treden, lijkt hoegenaamd geen toeval. De termijn van vier tot vijf weken die Donald Trump bij de start van het conflict in het vooruitzicht stelde, loopt stilaan af, en de druk op de energieprijzen loopt op. Heel wat landen, ook China, beginnen de economische gevolgen te voelen. Nu de behoefte aan een oplossing steeds nijpender wordt, werpt China zich op als een geloofwaardige speler. Het doet dat bovendien op een manier die fel contrasteert met de chaotische strategie en communicatie van de Verenigde Staten, en positioneert zich als een de-escalerende en stabiliserende factor.
Wedden op twee paarden
Dat lijkt misschien paradoxaal, want alle officiële ontkenningen ten spijt is het vrij duidelijk dat China Iran militair steunt, met door navigatie- en geleidingssystemen te bezorgen voor de uitvoering van precisieaanvallen. Maar Beijing wedt op twee paarden: terwijl het achter de schermen zijn geopolitieke invloedssfeer beschermt, treedt het officieel naar voren als een toonbeeld van verzoening en balans. Nu de VS zich steeds wispelturiger tonen, levert dat overduidelijk geopolitieke winst op, zeker in het ‘Mondiale Zuiden’.
Op korte termijn is China niet immuun voor de economische gevolgen van het conflict, ook al kreeg een aantal schepen ter bestemming van China toelating om door de Straat van Hormuz te varen. Zo kijkt de Chinese chemiesector, die erg afhankelijk is van aanvoer via die zeeweg, tegen een forse kostenstijging aan. Dat betekent een behoorlijke klap voor het concurrentievermogen van die sector, met name op de Europese markt, waar China zich steeds meer als prijsbreker opwerpt. Op langere termijn zitten er voor China echter heel wat positieve kanten aan. Om te beginnen drukt het conflict in Iran de wereld nog eens met de neus op het feit dat haar afhankelijkheid van fossiele brandstoffen gevaren inhoudt – voor het milieu, maar in dit geval vooral ook voor de soevereiniteit. Dat zal het streven naar energieonafhankelijkheid en de elektrificatie ongetwijfeld kracht bijzetten. En laat dat nu net een domein zijn waarop de Chinese industrie vooroploopt, zowel aan opwekkingszijde (denk aan zonnepanelen en kernenergie) als aan verbruikszijde (elektrische auto’s).
De yuan als referentiemunt
En door een grotere rol te spelen in het bereiken van een oplossing voor het conflict in Iran, krijgt China meer mogelijkheden om de aankoop van zijn grondstoffen in yuan te betalen in plaats van in dollar. Daar zet Beijing in zijn streven naar wereldleiderschap sterk op in. Hoewel zijn status als veilige haven door het grillige buitenlandbeleid van Trump onder druk staat, blijft de Amerikaanse dollar veruit de belangrijkste reservemunt ter wereld én de referentiemunt voor de grondstoffenhandel. Die positie tracht Beijing actief te ondergraven in de hoop beetje bij beetje de yuan als referentiemunt ingang te doen vinden. Dat is een werk van lange adem, maar gebeurtenissen zoals het conflict in Iran kunnen dat proces versnellen.
Voor beleggers is het van belang om verder te kijken dan de volatiliteit op korte termijn. De ontwikkelingen in het Midden-Oosten zullen de steeds verder om zich heen grijpende deglobalisering aanjagen, de ontkoppeling tussen de regio’s op conjunctureel vlak uitdiepen, de onbetwiste leiderspositie van de VS op losse schroeven zetten en de noodzaak van soevereiniteit versterken. Dat vooruitzicht pleit meer dan ooit voor een regionale spreiding van beleggingen en een positionering op basis van de fundamentele trends die naar verwachting zullen bijdragen aan de transformatie van de internationale betrekkingen.
Enguerrand Artaz (LFDE): ‘Solide fundamenten’
Door de operatie ‘Epic Fury’, waarmee de Verenigde Staten en Israël tegen het Iraanse regime ten strijde trekken, is er een nieuwe situatie ontstaan op de financiële markten. Aangezien Europa wordt gezien als relatief kwetsbaar voor stijgende energieprijzen, is de outperformance sinds begin dit jaar van de Europese aandelenmarkten in rook opgegaan. De opkomende markten liggen wel nog voor, maar hebben met name in Azië, het continent met de grootste afhankelijkheid van de scheepvaart door de Straat van Hormuz, heel wat van hun glans verloren. Dat stelt Enguerrand Artaz, strategisch analist, La Financière de l’Échiquier (LFDE).
De rente, die aan het dalen was dankzij de beter dan verwachte inflatiecijfers aan beide zijden van de Atlantische Oceaan, is flink gestegen – een duidelijk teken dat velen vrezen voor een nieuwe inflatieopstoot onder impuls van de energieprijzen. De Verenigde Staten, die de afgelopen maanden minder in trek waren, tonen zich daarentegen weerbaarder, en de dollar heeft heel wat verloren terrein teruggewonnen. Hoe de situatie in Iran de economie en de markten verder zal beïnvloeden, hangt volledig af van de duur en intensiteit van het conflict en blijft vooralsnog koffiedikkijken.
Bruuske bewegingen
De bruuske bewegingen op de markten en toegenomen geopolitieke onzekerheid verhullen echter dat het economische klimaat verbetert. In de VS geven de recentste peilingen aan dat het ondernemersvertrouwen er sterk op vooruitgaat. Veel bedrijven zeggen de invoerheffingen inmiddels te hebben verteerd. Tegelijk laat de ontwikkeling van de winst per aandeel zien dat de groei nu ook buiten de technologiesector aantrekt. Een teer punt blijft wel de werkgelegenheid, waarover onlangs nog ondermaatse en soms tegenstrijdige cijfers verschenen. Er zijn echter tekenen dat de conjunctuurgevoeligste banencijfers stabiliseren. Dat kan de voorbode zijn van een bredere versnelling, die de consumptie zou aanzwengelen van de huishoudens die het sterkst van inkomsten uit arbeid afhankelijk zijn en het fenomeen van de ‘K’-vormige groei zou temperen.
Aangezien de grote technologiebedrijven naar verwachting massaal blijven investeren in AI, verandert de perceptie die beleggers ervan hebben. Ze verwachten nu minder overvloedige kasstromen en minder gulle uitkeringen aan de aandeelhouders, waardoor de rotatie die begin dit jaar op gang is gekomen, zou kunnen doorzetten. Dat zou een positieve impuls kunnen geven aan delen van de markt die de afgelopen jaren het minst in trek waren, in het bijzonder kleine en middelgrote kwaliteitsbedrijven.
In Europa is de situatie anders, maar evenzeer positief. Het ondernemersvertrouwen staat er nog op een laag pitje, maar gaat eveneens in stijgende lijn. De investeringen in het kader van de Duitse bestedingsplannen krijgen vorm, de vooruitzichten voor de werkgelegenheid stabiliseren en wijzen zelfs opnieuw op een lichte toename, terwijl de industriële productie en de bouw herstellen. Zelfs het consumentenvertrouwen lijkt te verbeteren: de spaarquote daalt opnieuw, ook in Frankrijk, en de detailhandelsverkopen nemen verder toe. Net zoals op de Amerikaanse markten is dat een gunstig klimaat voor een inhaalbeweging van small- en midcaps, wat pleit voor een procyclische positionering.
Inflatievraagstuk
Een escalerend en slepend conflict in Iran zou dat plaatje uiteraard kunnen bedreigen. Belangrijk daarbij is echter dat het zich voltrekt tegen de achtergrond van een wereldeconomie die best wel wat schokken aankan. Dat geldt met name voor het inflatievraagstuk. Laten we niet vergeten dat het conflict tussen Rusland en Oekraïne de prijzen opdreef terwijl in de nasleep van de coronacrisis de inflatie al erg hoog was (7,5% in de Verenigde Staten, 6% in Europa), er op de arbeidsmarkt grote krapte heerste en de looninflatie de pan uit rees.
Vandaag is de situatie heel anders. De inflatie is teruggekeerd naar een normaal niveau en neemt nog steeds licht af, terwijl de arbeidsmarkt aanmerkelijk is afgekoeld. Ook in dat opzicht kan de wereldeconomie zich dus weerbaar tonen. Het is belangrijk dat beleggers zich dat goed realiseren, om het hoofd koel te houden.
Michel Saugné (LFDE): Tien mogelijke verrassingen
Het beleggingsklimaat zal in 2026 ingrijpend veranderen. In 2025 stegen de aandelenmarkten vooral dankzij optimisme en momentum. In 2026 zou de focus veel meer moeten verschuiven naar daadwerkelijke winstgroei en zorgvuldige aandelenselectie. De markten zijn kwetsbaar: de waarderingen zijn hoog — vooral in de Verenigde Staten — terwijl de volatiliteit, ondanks aanhoudende geopolitieke spanningen, opvallend laag blijft. Veel positief nieuws, zoals renteverlagingen, is al ingeprijsd, waardoor er weinig ruimte overblijft voor teleurstellingen. Dat stelt Michel Saugné, Chief Investment Officer (CIO) van La Financière de l’Échiquier (LFDE).
Een belangrijk thema voor 2026 is het verminderen van de afhankelijkheid van de Verenigde Staten. Hoewel de Amerikaanse economie fundamenteel sterk blijft, zijn de aandelenwaarderingen historisch hoog. Dit kan de komende jaren leiden tot lage of zelfs nulrendementen. Daarom richten beleggers hun aandacht steeds vaker op andere regio’s, zoals Japan en Europa.
Japan vertoont tekenen van een nieuwe groeifase, ondersteund door stijgende lonen, lage reële rentevoeten en verbeterd ondernemingsbestuur. Europa is relatief goedkoop en profiteert van extra stimulansen, waaronder Duitse investeringsplannen en Europese subsidies voor landen als Spanje, Italië en Griekenland.
Banken en artificiële intelligentie brengen risico’s met zich mee
Op sectorniveau is het risicovol om blind populaire trends te volgen. Banken en artificiële intelligentie zijn aantrekkelijke thema’s, maar niet zonder gevaren. AI blijft een belangrijke langetermijnrevolutie, maar de aandacht van de markt verschuift van grote technologiebedrijven naar andere schakels in de waardeketen, zoals producenten van geheugenchips in Korea.
Bij grondstoffen spelen economische factoren niet langer de enige rol; geopolitiek en nationale belangen worden steeds belangrijker. China domineert bijvoorbeeld de waardeketen van zeldzame aardmetalen. Goud blijft een sleutelrol vervullen als veilige haven en als alternatief voor de dollar, mede gedreven door toenemende twijfels over de stabiliteit van het Amerikaanse beleid.
Tien mogelijke verrassingen
LFDE wijst ook op tien mogelijke “verrassingen” die het huidige marktsentiment kunnen verstoren. Dit zijn geen voorspellingen, maar risico’s waar beleggers rekening mee moeten houden. Voorbeelden zijn een onverwachte economische neergang, een nieuwe financiële crisis veroorzaakt door spanningen op de kredietmarkten, of een heropleving van de inflatie als gevolg van invoertarieven. Ook een scherpe stijging van de langetermijnrente kan wereldwijde marktontwrichting veroorzaken, net als politieke inmenging in de Amerikaanse Federal Reserve.
Andere risico’s zijn de weinig transparante private-schuldenmarkt en een mogelijke terugval in AI-investeringen als blijkt dat de huidige uitgaven overdreven zijn. Grote schommelingen in de Amerikaanse dollar kunnen vooral voor Europa een aanzienlijk risico vormen.
De laatste risico’s zijn politiek en speculatief van aard: een mogelijk vroegtijdig vertrek van Donald Trump uit zijn ambt, of een zware crash van Bitcoin, dat — in tegenstelling tot goud — wordt gezien als een activum zonder tastbare economische basis.
India
Ook India wordt in 2026 opnieuw aantrekkelijk. Na een scherpe correctie in 2025 zijn de waarderingen genormaliseerd. Het land profiteert van dalende inflatie, renteverlagingen en structurele hervormingen.
Tot slot benadrukt LFDE het belang van actief beheer. In een wereld van extreme marktbewegingen en overmatige ruis is selectiviteit cruciaal. LFDE combineert menselijke expertise met AI-tools om data-analyse te verbeteren en risico’s sneller te identificeren. 2026 belooft geen gemakkelijk jaar te worden voor beleggers; succes zal vooral zijn weggelegd voor actieve beheerders die verder kijken dan brede markttrends.
Disclaimer: Deze gegevens en opinies van LFDE, evenals de genoemde sectoren, zijn uitsluitend bedoeld ter informatie en vormen geen aanbod tot het kopen of verkopen van effecten, geen beleggingsadvies en geen financiële analyse.
Nuveen verwacht korte Fed-pauze, met eerste renteverlagingen in mei of juni
Met de Fed-vergadering van volgende week in het vooruitzicht lijkt de Amerikaanse centrale bank de rente voorlopig ongemoeid te laten. Volgens Tony Rodriguez, Head of Fixed Income Strategy bij Nuveen, is een pauze in het verruimingsbeleid het meest waarschijnlijke scenario, met de eerste renteverlagingen mogelijk in mei of juni.
“De economische fundamentals zijn nog steeds solide, maar we zien duidelijk dat de inflatie verder aan het afkoelen is,” zegt Rodriguez. “Wij verwachten dat de inflatie richting het einde van het jaar daalt van ongeveer 3% naar circa 2,5%. Dat geeft de Fed ruimte om later dit jaar voorzichtig te gaan versoepelen.”
De Amerikaanse economie blijft volgens Nuveen veerkrachtig, met aanhoudende banengroei en een stabiele werkloosheid rond 4,5%. Tegelijkertijd verwacht Rodriguez dat de lange rente hoog blijft. “Door de grote begrotingstekorten en de hoge term premium zien wij de tienjaarsrente eerder rond 4 tot 4,25% blijven.”
Dat maakt het nemen van veel duratierisico op dit moment volgens Nuveen minder aantrekkelijk. “De kansen liggen vooral aan de korte kant van de rentecurve, waar beleggers kunnen profiteren als de Fed later dit jaar begint met verlagen.”
RBC BlueBay AM: Japanse marktrente schiet door en biedt koopkans
De kapitaalmarktrentes in Japan zijn deze week scherp opgelopen nadat premier Sanae Takaichi vervroegde verkiezingen aankondigde. Volgens Mark Dowding, Chief Investment Officer bij RBC BlueBay Asset Management, is die rentestijging overdreven en biedt zij juist een aantrekkelijke instapkans voor beleggers.
Takaichi schreef verkiezingen uit voor 8 februari om meer begrotingsruimte te creëren. Dat besluit voedde zorgen over de houdbaarheid van de Japanse staatsschuld en zette de rentes onder opwaartse druk. Een veiling van 20-jarige staatsobligaties verliep moeizaam en de rente op 30-jarige leningen tikte kortstondig bijna de 4% aan.
Gezonde basis
“Volgens ons staan de Japanse overheidsfinanciën er niet buitensporig slecht voor. De economie groeit en zelfs met de voorgestelde extra bestedingsruimte zal het verwachte tekort in 2026 waarschijnlijk aanzienlijk lager liggen dan in veel andere landen,” zegt Dowding.
Hoewel Japan kampt met een hoge schuldquote, beschikt het land over grote binnenlandse spaaroverschotten. Daardoor is de netto schuldpositie volgens de CIO “zeer beheersbaar”. Bovendien is er geen sprake van een zogenoemde dubbele crisis (een combinatie van een begrotingstekort én een tekort op de lopende rekening) zoals die vaak voorafgaat aan echte staatsschuldencrises.
Koopkans
“Op basis hiervan vinden wij dat de absolute renteniveaus op langlopende Japanse staatsobligaties nu te hoog zijn,” aldus Dowding. “Vanuit risico-rendementsperspectief is dit een aantrekkelijk moment om een long-positie in te nemen aan het lange eind van de Japanse rentecurve. De steilheid van de curve maakt de carry bovendien interessant.”
Volgens Dowding liggen de huidige rentes inmiddels boven het niveau dat langetermijnbeleggers in Japan verlangen. “Het zou ons dan ook verbazen als partijen als het Government Pension Investment Fund hun allocatie naar binnenlandse obligaties op dit niveau niet zouden uitbreiden.”
Liz Truss-vergelijking overtrokken
In de markt klinkt de vrees dat Takaichi de Japanse evenknie wordt van de Britse oud-premier Liz Truss, in plaats van haar rolmodel Margaret Thatcher. Dowding noemt die vergelijking overdreven. “Wij vinden die parallel onnodig hardvochtig. Zolang beleidsmakers laten zien dat zij verantwoordelijkheid nemen en de markt aan hun zijde houden, is er geen reden voor een ‘JGB-tantrum’, een plotselinge verkoopgolf van Japanse staatsobligaties.”
Trump & Groenland: De implicaties en mogelijke EU reactie
|
Maar liefst 32% van de beursrisico’s moet worden toegeschreven aan Trump
Maar liefst 32% van de beursrisico’s moet worden toegeschreven aan Trump. Het staatje zegt meer dan voldoende. Nog even en we kunnen gaan aftellen dat het weer stil wordt in het Witte Huis. Lees verder Maar liefst 32% van de beursrisico’s moet worden toegeschreven aan Trump
De robotaxi’s komen naar Nederland. Wanneer maak jij je eerste rit?
Een paar jaar geleden klonk het idee van een robotaxi nog als sciencefiction. Vandaag is het in delen van de Verenigde Staten en China een alledaags straatbeeld: auto’s zonder bestuurder die passagiers oppikken, zich door druk stadsverkeer bewegen en je weer netjes voor de deur afzetten. Niet alleen technologiebedrijven, maar ook beleggers verwachten dat robotaxi’s in 2026 definitief gaan doorbreken. De vraag is niet langer óf het komt, maar hoe snel. Geschreven door eToro-marktanalist Jean-Paul van Oudheusden
Van experiment naar dagelijks vervoer
De belangrijkste reden voor dat momentum is dat robotaxi’s de experimentele fase zijn ontgroeid. Waymo, de zelfrijdende dochter van Google, rijdt inmiddels honderdduizenden betaalde ritten per week in steden als San Francisco, Phoenix en Los Angeles. In China doen spelers als Baidu (onder de naam Apollo Go) en Pony.ai hetzelfde in megasteden als Shenzhen en Wuhan. Daar zie je hele wijken die zijn ingericht op zelfrijdende mobiliteit in de vorm van commerciële diensten met echte klanten.
Die vooruitgang komt niet door één magische doorbraak, maar door een samenloop van factoren. De rekenkracht in auto’s is explosief toegenomen, de software leert sneller dan ooit en sensoren zijn goedkoper en beter geworden. Elke rit levert nieuwe data op. Net zoals Google Maps steeds slimmer werd naarmate meer mensen het gebruikten, leren robotaxi’s sneller naarmate ze vaker rijden. Het resultaat is een technologie die robuust genoeg is voor dagelijks gebruik.
Wie maakt er al gebruik van robotaxi’s en waarvoor?
De huidige markt wordt gedomineerd door een handvol partijen. Waymo is de duidelijke koploper in de VS. Amazon-dochter Zoox, vorige week prominent aanwezig op de beurs voor consumentenelektronica in Las Vegas, test met speciaal ontworpen voertuigen zonder stuur of pedalen. In China zijn Baidu, AutoX en Pony.ai het verst gevorderd. Tesla zet in op een andere route: het wil via zijn miljoenen bestaande auto’s en een software-update een wereldwijd robotaxinetwerk bouwen.
Robotaxi’s worden vooral gebruikt voor korte en middellange ritten in stedelijke gebieden om van huis naar kantoor, van een restaurant naar een concertzaal of gewoon even van en naar de supermarkt te komen. Dat zijn precies de ritten waarvoor nu vaak een Uber of Bolt wordt gebruikt.
Zijn ze perfect? Nee, maar robotaxi’s zijn verrassend vaak beter dan verwacht. De auto’s stoppen nooit te laat voor een rood licht, worden niet moe en laten zich niet afleiden door hun telefoon. Bij problemen is er vrijwel altijd een operator op afstand, die kan meekijken en ingrijpen. Net als bij vliegtuigen zit er dus een menselijk ‘vangnet’ achter de technologie. Incidenten krijgen veel aandacht, maar op de grote aantallen ritten blijkt het systeem steeds stabieler te worden.
Wanneer komt de robotaxi naar Nederland?
Europa loopt achter op de VS en China, vooral door strengere regelgeving, maar de druk neemt toe. Steden kampen met files, parkeerproblemen en uitstoot. Autonome taxi’s bieden voor al die problemen tegelijk een oplossing. De kans is groot dat de eerste robotaxi’s hier niet als Tesla’s met een software-update verschijnen, maar via professionele aanbieders als Waymo of een Chinese speler die samenwerkt met lokale vervoersbedrijven. Denk daarbij aan Schiphol, Zuidas of nieuwe woonwijken als eerste testgebieden.
Tesla kan later volgen, zodra regelgeving het toelaat dat privéauto’s zonder bestuurder rijden. Dat maakt Nederland, met zijn goede infrastructuur en hoge adoptie van nieuwe technologie, juist een aantrekkelijke markt.
Conclusie
Onderzoeken laten zien dat veel mensen nu nog huiverig zijn voor robotaxi’s. Dat roept de vergelijking op met het sentiment rondom de lancering van de eerste iPhone, zo’n twintig jaar geleden. Wie wilde er nou een telefoon zonder toetsenbord? Veel mensen zijn nu nog huiverig voor robotaxi’s, maar dat sentiment kan snel kantelen zodra de eerste positieve ervaringen (een stille rit, geen parkeerstress en een lage prijs) volgen. De technologie werkt al; wat rest is gewenning. De vraag is daarom niet of een robotaxi je ooit thuis komt ophalen, maar wanneer je voor het eerst instapt.
Columbia Threadneedle: Geopolitieke drama’s houden financiële markten niet tegen
| Ondanks oplopende geopolitieke spanningen blijven financiële markten opmerkelijk veerkrachtig. Dat stelt Anthony Willis, hoofdeconoom bij Columbia Threadneedle.
"Aandelenindices in de VS, Europa, het VK en Japan bereikten afgelopen week nieuwe recordniveaus. De grootste uitschieters waren te zien in Venezolaanse staatsobligaties, waarbij leningen met looptijd 2027 circa 29% stegen tot 42,5 dollarcent. Ook Amerikaanse energieaandelen stegen, aangevoerd door Chevron. Goud zette zijn sterke opmars van 2025 voort”, aldus Willis. De olieprijs ging aanvankelijk omlaag, maar herstelde snel toen duidelijk werd dat extra aanbod uit Venezuela op korte termijn onwaarschijnlijk is. Integendeel: logistieke beperkingen en het gebrek aan opslagcapaciteit kunnen de productie juist tijdelijk afremmen. Volgens Willis staat de geopolitieke onzekerheid in schril contrast met de fundamenten onder financiële markten. “De economische vooruitzichten blijven gunstig: solide groei (potentieel zelfs sterker dan vorig jaar), aanhoudende winstgroei bij bedrijven, een afkoelende inflatie en een ruim monetair beleid." Columbia Threadneedle blijft daarom licht overwogen in risicovolle beleggingen, met name aandelen. |


