Nederlandse pensioenfondsen zouden vaker in goud moeten beleggen in navolging van centrale banken. Dit stelt Reinoud Bogert, directeur bij goudhandelsbedrijf Doijer & Kalff. “Goud is bij uitstek een langetermijnbelegging, met goede historische rendementen en kan een pensioenportefeuille tegen grote schokken beschermen.”

Bogert reageert hiermee op de recente kwartaalcijfers van Nederlandse pensioenfondsen. Door de turbulentie op de financiële markten in april van dit jaar, waren de rendementen uitermate bescheiden; de grote fondsen ABP en PFZW boekten minder dan een half procent rendement.

Waar veel Zwitserse pensioenfondsen 3 tot 5% van hun vermogen in goud steken, zijn Nederlandse pensioenfondsen een stuk voorzichtiger met het edelmetaal. Een veelgehoord argument om niet in goud te beleggen is dat de prijs op korte termijn kan fluctueren. “Goud zou te speculatief zijn. Kijk je naar de lange termijn dan heeft goud de afgelopen 50 jaar echter een gemiddeld rendement van 8% per jaar opgeleverd”, stelt Bogert.

Goede bescherming tegen inflatie

Goud is bovendien een goede bescherming tegen inflatie. Geldontwaarding is een belangrijk risico voor beleggers met langetermijnverplichtingen zoals de pensioenuitkeringen van pensioenfondsen. “Goud kan de koopkracht van pensioenen helpen beschermen. Ook centrale banken kopen goud vanwege die waardevastheid. Dat is ook een een belangrijke reden van de stijging in de goudprijs, naast de groeiende onzekerheden in deze wereld.”

Daarbij brengt goud ook risicospreiding aan in een portefeuille. “Als beurzen dalen, zie je vaak dat de prijs van goud stijgt. Dat zagen we ook recentelijk tijdens de turbulentie op de beurzen in reactie op het handelsbeleid van president Trump”, stelt Bogert.

Bij Doijer & Kalff beleggen veel klanten in goud met als doel dit als extra pensioen in te kunnen zetten, vertelt Bogert. “Nederlandse pensioenfondsen beleggen nauwelijks in goud, en het valt me bij klanten op dat dit vaak als argument wordt gebruikt om zelf pensioen met een goudbelegging te regelen. Als zij het niet doen, dan doe ik het wel zelf, is de redenering.”

Vijf procent in goud

Er zijn voorbeelden waarbij ook Nederlandse pensioenfondsen stevige winsten op goud behaalden. Het pensioenfonds van DSM — tegenwoordig DSM-Firmenich — investeerde recentelijk flink in goud als alternatief voor staatsobligaties. Ook dat leidde tot opgetrokken wenkbrauwen, maar het legde het fonds geen windeieren. De strategische positie in fysiek goud (5%) leidde tot een hoog rendement.

Vooral de afgelopen drie jaar is er veel goud ingeslagen, met name door centrale banken in opkomende economieën. Goud is in waarde zelfs de euro voorbij gestreefd als belangrijkste reserve-asset. Bogert: “De centrale banken van ontwikkelde economieën hebben inmiddels meer dan de helft van hun reserves in goud belegd. Door de stijging van de goudprijs neemt dat belang alleen maar toe. Waarom zou een pensioenfonds dan geen klein belang in goud kunnen nemen?”