Categoriearchief: Monetair

Rente

Greg Hirt: ‘Japanse renteverhoging verwacht, commentaar BoJ belangrijk voor marktreactie ’

Naar verwachting zal de Bank of Japan tijdens de vergadering deze week de beleidsrente verhogen naar 0,75%. Deze stap is grotendeels ingeprijsd, waardoor de marktreactie vooral zal afhangen van de toelichting en de vooruitzichten voor verdere renteverhogingen. Beleggers zullen met name letten op signalen over het uiteindelijke renteniveau en het tempo van de verkrappingscyclus. Dat meent Greg Hirt, CIO Multi Asset bij Allianz Global Investors.

De BoJ staat voor een lastige afweging. De yen is opnieuw verzwakt, wat het risico op kostengedreven inflatie vergroot, terwijl de centrale bank juist hoopt op een duurzaam herstel van de reële inkomens. Tegelijkertijd zijn de langetermijnrentes sterk opgelopen. Daar staat tegenover dat de economische omstandigheden redelijk gunstig blijven: de groei is positief, het begrotingsbeleid ondersteunt de economie, loonstijgingen komen op gang en de inflatie beweegt richting de doelstelling. In deze context lijkt een renteverhoging met 25 basispunten gerechtvaardigd.

Omdat de renteverhoging al is ingeprijsd, zal de markt vooral reageren op nuances in de toelichting van gouverneur Ueda. Daarbij zijn signalen over de neutrale rente, eventuele zorgen over de zwakke yen en de houding van de BoJ ten opzichte van stijgende langetermijnrendementen van belang. Als de centrale bank de nadruk legt op data-afhankelijkheid en terughoudend blijft over vervolgstappen, kan dit als voorzichtig of dovish worden geïnterpreteerd.

Wat betreft onze positionering blijven wij positief over Japanse aandelen. Het monetaire beleid is nog steeds ondersteunend, de winstontwikkeling is solide en zowel mondiale groei als mogelijke fiscale stimulering bieden steun. Voor de yen hanteren wij een neutrale visie: de munt is ondergewaardeerd, maar één renteverhoging is waarschijnlijk onvoldoende voor een structurele ommekeer. Voor Japanse staatsobligaties blijven wij onderwogen, omdat de renteverhogingscyclus nog niet voltooid lijkt en de risico’s op verdere stijging van de lange rentes overheersen.

[delay hour

Monetair

ECB=rente volgend jaar wellicht omhoog

De wereldwijde obligatiemarkten zetten hun daling voort doordat handelaren de verwachtingen voor renteverlagingen in 2026 scherp verlaagden en zelfs begonnen te prijzen dat de ECB volgend jaar zou kunnen verhogen.

Het 10-jaars Bund-rente van Duitsland steeg naar 2,9%, het hoogste niveau sinds maart 2025, terwijl het Amerikaanse 10-jaars staatsobligatierendement boven de 4,2% steeg, een hoogste van drie maanden. Japanse staatsobligatierentes bereikten hun hoogste niveau sinds 2007, en de Britse 10-jaars gold-rentes schoten naar 4,6%. In Australië brak het 10-jaars rentepercentage voor het eerst sinds eind 2023 boven de 4,8%.

De Fed zal vandaag naar verwachting de rente verlagen, maar een minder geruststellende vooruitzichten voor inflatie, fiscaal beleid en het bredere monetaire pad heeft de marktzenuwen verergerd. Handelaren verwachten nu vrijwel geen verdere renteverlagingen van de ECB na een reeks havikachtige opmerkingen van beleidsmakers. In het VK en Australië zijn de verwachtingen voor versoepeling ook afgenomen vanwege aanhoudende inflatiezorgen. Elders prijzen de markten deze maand een waarschijnlijke renteverhoging in Japan in.

Monetair, Opinie

Wat aandelenbeleggers écht moeten weten over stagflatie

De wereldeconomie lijkt af te stevenen op stagflatie: een situatie met lage economische groei en hoge inflatie. Spanningen in het Midden-Oosten en stijgende energieprijzen versterken deze vrees. Historisch gezien zijn zulke periodes doorgaans ongunstig voor aandelen, maar een paniekreactie is niet nodig. Aandelen presteren vaak nog redelijk, zij het minder goed dan in tijden van stabiele groei en lage inflatie.

Stagflatie vormt een uitdaging voor bedrijven en beleggers doordat de vraag afneemt door lage groei, terwijl inflatie de kosten verhoogt. In een sterke economie kunnen bedrijven deze kosten doorberekenen, maar bij zwakke vraag komen de winstmarges onder druk, wat de bedrijfsresultaten schaadt. Ook centrale banken staan voor een dilemma: renteverlaging kan de stagnatie verergeren door inflatie aan te wakkeren, terwijl renteverhoging de economie verder kan afremmen. De Visie van Schroders.

Uit historisch onderzoek (vanaf 1926) blijkt dat aandelen tijdens stagflatie gemiddeld nauwelijks rendement opleveren, met een mediane reële jaarrendement rond 0%. Toch waren in de helft van de stagflatiejaren de rendementen positief, gemiddeld +16%, terwijl negatieve jaren gemiddeld -14% lieten zien. Aandelen deden vaker beter dan cash, wat aangeeft dat het aanhouden van alleen cash niet per se veiliger is. Ook blijkt dat positieve aandelenrendementen tijdens stagflatie niet afhankelijk zijn van een voorafgaande beurscrash of renteverlaging; in sommige jaren stegen rentes zelfs terwijl aandelenrendementen positief waren.

Sectorprestaties tijdens stagflatie verschillen sterk, maar de beperkte beschikbare data (vanaf 1974) en veranderende sectorindelingen maken conclusies lastig. De huidige inflatie wordt mede gedreven door handelstarieven en geopolitieke spanningen, wat verschilt van eerdere periodes waarin grondstofprijzen dominant waren. Historische data alleen zijn daarom onvoldoende; kwalitatieve oordeelsvorming is essentieel.

Wat betreft regio’s kunnen Europese aandelen profiteren van hun sectorverdeling. Europa heeft relatief veel industrie en nutsbedrijven, sectoren die bij stagflatie minder slecht kunnen presteren. Investeringen in defensie en infrastructuur kunnen deze sectoren verder ondersteunen. In tegenstelling tot Europa is de Amerikaanse markt sterk gericht op technologie en communicatiediensten, sectoren die historisch slecht presteren bij stagflatie en gevoelig zijn voor handelsconflicten. Dit maakt de VS kwetsbaarder bij langdurige stagflatie. Japan heeft een grote blootstelling aan industrie en discretionaire consumptie, die sterk afhankelijk zijn van wereldhandel, wat in de huidige context een uitdaging vormt.

Kortom, hoewel stagflatie het beleggingsklimaat bemoeilijkt en risico’s verhoogt, betekent het niet automatisch dat aandelen slecht presteren. Sector- en regiokeuzes worden juist belangrijker, waarbij Europese aandelen momenteel beter gepositioneerd lijken dan Amerikaanse. Paniek is niet nodig, maar voorzichtigheid en gediversifieerde keuzes zijn wel aan te raden.