Vitale metalen en groene groeipijn

Het blijft een beetje knagen. Het bouwen van zonnestroominstallaties of windparken, maar ook het maken van elektrische voertuigen vereist over het algemeen meer metalen en mineralen dan hun tegenhangers gebaseerd op fossiele brandstoffen.

De cijfers liegen er in ieder geval niet om. Volgens het Internationale Energieagentschap (IEA) vereist een gemiddelde elektrische auto zes keer meer metalen en minerale input dan een conventionele auto. En zo verbruikt een onshore windcentrale negen keer meer metalen en minerale hulpbronnen dan een gasgestookte elektriciteitscentrale. En bij de productie van al die metalen is het energieverbruik nog steeds relatief hoog.

Metalen in de groene transitie

De aanjager voor de groei van de vraag naar metalen en mineralen voor de komende jaren is de energiesector. Voor de transitie naar een schoon energiesysteem, zoals we die in Europa voor ogen hebben, blijft de behoefte aan metalen en mineralen voorlopig hoog. Een recent IEA-rapport met als titel ‘The Role of Critical Minerals in Clean Energy Transitions’ geeft hierover een doorkijkje.

Als we uitgaan van het IEA Sustainable Development Scenario (SDS) – met een klimaatstabilisatie ‘ruim onder’ wereldwijde temperatuurstijging van 2°C – dan heeft dat een verviervoudiging van de metalen en minerale behoeften tegen 2040 tot gevolg. Maar het kan extremer. Want zodra er wordt uitgegaan van het 2050 ‘net zero’ uitstootdoel, dan zijn in 2040 zes keer meer metalen en mineralen nodig dan nu.

De verdere elektrificatie van de samenleving is natuurlijk de belangrijkste katalysator. Het zorgt voor een goede basis voor de verdere groei van de vraag naar metalen en mineralen. Zo gaat de groei in de verkopen van elektrische auto’s en batterijopslag voor heel veel extra vraag zorgen. Met name lithium. Dit metaal zal de snelste groei zal meemaken in de komende jaren, gevolgd door nikkel, grafiet en kobalt.

Daarna volgt koper. Want de investeringen in het elektriciteitsnetwerk wereldwijd houdt het groeitempo van de kopervraag ongetwijfeld op een hoog niveau. Ook de trend naar de ‘smart city’ vraagt om intensievere elektrificatie voor mobiliteit, gebouwen, 5G, beveiliging en EV oplaadstations. Daarnaast is koper cruciaal bij de ontwikkeling van zonne-, waterkracht-, thermische en windenergie.

Onmisbare basismetalen

Kortom, als we puur kijken naar energieopslag en elektrificatie van transport en maatschappij, dan zijn twee metalen zo goed als onmisbaar vanwege hun unieke eigenschappen: nikkel en koper. Nikkel heeft een hoge energiedichtheid. Het zorgt voor betere prestaties van een batterij en daarmee een groter bereik. En koper is natuurlijk noodzakelijk bij de geleiding van elektriciteit. Andere metalen kun je hiervoor ook gebruiken, maar dan is de kans op oververhitting groter (aluminium) of het is duurder (zilver).

Ondanks dat het maken van primair metaal nog erg milieubelastend is, blijven metalen en mineralen dus onmisbaar voor de groene economie. Maar deze flinke groeipotentie komt tegelijkertijd met meer lucht- en watervervuiling. Het gaat daarmee nog een hele uitdaging worden om een ‘supply crunch’ in de toeleverketen te voorkomen en tegelijkertijd de milieubelasting te verminderen.

Deze column heeft op 6 september in de Financiele Telegraaf gestaan onder de titel: ‘de grijze voetafdruk van de groene economie

Het bericht Vitale metalen en groene groeipijn verscheen eerst op Insights.

Source



Categories: Industrie, Research