Klaas Knot zet onafhankelijkheid centrale bank op het spel

De euro is in de afgelopen weken behoorlijk in waarde gestegen, iets wat de Europese Centrale Bank (ECB) niet leuk vindt omdat een sterkte euro op korte termijn zowel de groei als de inflatie omlaag drukt. De bank probeert beide juist met man en macht omhoog te krikken.

Die waardestijging leidt meteen tot vragen aan het adres van de ECB wat de bank ertegen gaat doen. Waarop de bank steevast als antwoord geeft ’niets’, omdat ze geen wisselkoersdoelstelling heeft, maar dat ze de ontwikkeling van de waarde van de munt meeneemt in haar analyse over inflatie- en groeivooruitzichten.

Daar moest ik aan denken toen ik laatst Klaas Knot, president van De Nederlandsche Bank (DNB), de jaarlijkse H.J. Schoo-lezing hoorde geven. De titel van zijn voordracht luidde: Samen sterker uit de crisis: hoe we Europa weerbaarder, welvarender en duurzamer kunnen maken.

Ik vond de lezing sterk, uitstekend doordacht, maar ik had ook niet anders verwacht van een DNB-president. Ik vond de lezing daarnaast echter ook misplaatst.

Knot is als president van DNB tevens bestuurslid van de ECB. Die instelling heeft als taak zorgen voor prijsstabiliteit. Tot 2003 begreep de ECB daaronder een jaarlijkse prijsstijging van minder dan 2%; sinds 2003 is er sprake van prijsstabiliteit als de inflatie onder, maar dicht bij 2% ligt in een jaar.

De ECB bestaat 21 jaar. Als ik naar de track record van de ECB kijk, dan zie ik dat de jaarlijkse inflatie slechts twee keer voldeed aan de definitie: in 1999 en 2018. In de wetenschap dat monetair beleid met vertraging van meer dan een jaar doorwerkt in de inflatie, telt 1999, het eerste bestaansjaar van de ECB, eigenlijk niet mee. Als we aannemen dat 2018 geen gelukstreffer was, dan heeft de ECB het dus in slechts 1 van de 21 jaren goed gedaan. Dat is een score van minder dan 5%. Me dunkt dat het meer voor de hand lag een lezing te geven over waarom en waar het fout is gegaan en hoe de eigen, beroerde, track record te verbeteren dan over hoe het eurohuis te verbouwen.

Ik vind het misplaatst als een centrale bankier het over de bouw en inrichting van de eurozone heeft. Daar gaan politici, niet de centrale bankiers, over. Een centrale bankier die het over zaken gaat hebben waar politici over gaan, zet de deur open voor politici om zich met monetaire zaken te bemoeien. Dat is een gevaar voor de onafhankelijkheid van een centrale bank, een onschatbaar groot goed, zoals Knot maar al te goed weet.

De inrichting van het eurohuis zou, net als de wisselkoers van de euro, een gegeven moeten zijn voor de centrale bankiers. Ze bemoeien zich er niet mee, maar houden wel rekening met de staat van het eurohuis als ze over de rente beraadslagen.

Deze column is 9 september jl. gepubliceerd in DFT.nl

 

Het bericht Klaas Knot zet onafhankelijkheid centrale bank op het spel verscheen eerst op OHV.

Source

Categorised in: OHV, Research

Zoeken op categorieën met specifieke info..

%d bloggers liken dit: