Jankende horeca en reisbranche

Nederland is in lockdown. Eindelijk geen domme vermeende intelligente lockdown meer, maar gewoon de boel op slot. En wat doen horden: ze gaan razendsnel naar de kapper. Tot halverwege januari mag je niet naar buiten, mag je nauwelijks mensen thuis ontvangen, maar je vraagt je wel af of je kapsel goed zit.

Bron: Sky News

Natuurlijk de lockdown is geen sinecure, maar het wordt steeds duidelijker dat de overheid uiteindelijk de enige juiste en intelligente beslissing heeft genomen, en zich niet al te veel aantrekt van de jankende horeca en reisbranche, sectoren die je niet nodig hebt om te overleven.  Slachtoffers van de crisis moeten uiteraard worden geholpen als de kapper die minimaal tot halverwege januari zal zijn gesloten. Het zou mij echter niets verbazen als daarvoor duizenden zwartwerkende thuiskappers voor in de plaats komen.

Uitstel van een lockdown is een ramp voor de economie. Volgens Olaf Sleijpen, directeur Monetaire zaken van De Nederlandsche Bank, “doet het op korte termijn pijn voor de economie, maar op middellange termijn zou de schade juist kunnen meevallen.” Een strenge lockdown van een maand zal de groeiverwachting halveren naar 1-1,5%, maar dat kan weer meevallen als volop wordt gevaccineerd. En, op het einde van een lockdown volgt een snel herstel.

In tijden van crisis moet je niet polderen maar daadkracht tonen. Je moet niet wegzakken in een cultuur van polderend kletsen en niet doen. Het is een periode van plannen smeden en vindingrijk zijn. De ontberingen van een crisis worden draaglijk als er veelbelovende vooruitzichten zijn. In feite zien we dat ook op de aandelenmarkten. Voordat de eerste vaccinatie was gegeven was men al bezig met de periode van nieuwe economische groei.

Hoop op betere tijden vertaalt zich in het verleggen van de grenzen. Beleggers kijken weer naar China, waar tijdens de lockdown van 9 maanden geleden de sociale cohesie ongekend groot was. 1.400 miljoen mensen wilden maar een ding: virusvrij leven. Inmiddels is weer sprake van een mooie groei van de detailhandelsverkopen, aantrekkende investeringen, groeiend vertrouwen bij industriële bedrijven en een stijgende export.

Tijdens de Chinese lockdown heb ik me vanwege mijn luchtwegproblemen ongeveer vier maanden vrijwillig in quarantaine geplaatst. Het enige voordeel was dat ik niet de kou in hoefde. Je afsluiten van de buitenwereld is geen pretje. Het vooruitzicht dat je straks met bloeiende krokussen weer naar de kapsalon, sportschool en zo’n sfeerloos winkelcentrum kunt gaan is ook wat waard. Mijn vrijwillige quarantaine heeft me wel iets gekost: een nieuwe accu voor in de auto, omdat ik er niet aan had gedacht om zonder gebruik van de auto zaken als rijverlichting en airco uit te zeggen.

Deze Eddytorial is in december 2020 gepubliceerd in de e-Asset. 

Categorised in: Eddytorial, Opinie

%d bloggers liken dit: