Dat bankbeleid kan nog ruimer hoor

De Fed moet het hebben van extra hulp van de overheid, maar de ECB kan het beleid nog wel verruimen. Edin Mujagic denkt dat dat al voor de kerstdagen zal gebeuren.

Terwijl het buiten regent en de wind tekeer gaat, draait mijn printer de notulen van de vergaderingen van de ECB en de Fed uit. Kopje koffie staat al klaar, met een pen erbij. Ik houd ervan in de marge notities te maken.

Eerst die van de Fed. De bestuursleden die dit jaar geen stemrecht hebben, bleken nogal wat vraagtekens te hebben bij het beleid dat hun stemgerechtigde collega’s bepalen.

De vraagtekens zetten zij bij de forward guidance, het beleid waarmee de bank niets doet met de rente of andere instrumenten, maar met woorden vertelt wat het beleid in de toekomst zal zijn en onder welke voorwaarden dat uitgevoerd wordt.

Beleid vastleggen

Die forward guidance is sinds de officiële rentes zijn verlaagd naar nul voor centrale banken niet alleen zeer belangrijk, maar ook een nieuw instrument in de monetaire gereedschapskist geworden.

Dat nieuwe instrument stelde centrale banken zoals de Fed in staat het beleid nog ruimer te maken zonder de rente verder te verlagen (wat dus ook niet meer kon).

Uit de notulen van de Fed maak ik op dat, net als het rentebeleid eerder, ook forward guidance tegen zijn limieten aanloopt. De Fed-bestuurders die er vraagtekens bij zetten, deden dat vooral omdat de Fed zichzelf daarmee vastlegt op beleid.

Welke koers?

Hoe specifieker de Fed over toekomstig beleid is, hoe beter dat is voor de markt(stabiliteit). Maar hoe specifieker ze dat doen, des te groter het gevaar van instabiliteit als de omgeving verandert en de Fed toch moet hinten op een ander beleid.

Dat voorkomen vereist vage een forward guidance maar dat is weer destabiliserend voor de markten nu, omdat ze dan niet goed genoeg kunnen inschatten welke koers de Fed zal varen.

De muiterij tegen de forward guidance is relevant, ook al hebben de muiters geen stemrecht. Sterker nog, het is juist belangrijk dat ze geen stemrecht hebben, omdat wie mag stemmen per 1 januari weer verandert. Diegenen zonder stemrecht krijgen dat dus over kleine drie maanden en dan wordt hun mening ineens zeer relevant.

Zelfde vergadering

In tegenstelling tot de Fed, publiceert de ECB een samenvatting van de beraadslagingen. Omdat notulen voor 30 (!) jaar in de kluis verdwijnen, moeten we maar geloven dat die samenvatting daarop is gebaseerd. Afgaand op deze nieuwste editie, ben ik daar niet al te zeker van…

Het verschil in de toon tussen de samenvatting en de persconferentie van de ECB-president na de laatste vergadering is behoorlijk. Ik vraag me bijna af of die twee als basis dezelfde vergadering hebben gehad.

In de samenvatting somde de bank heel wat onzekerheden op voor de groei en de inflatievooruitzichten. Dat is een duidelijke indicatie dat áls de ECB iets wijzigt aan het beleid, het een ruimer beleid zal worden. Het zou mij niet verbazen als dat voor de kerstdagen gebeurt.

Weinig meer doen

De gemeenschappelijke noemer in het verslag van de Fed en van de ECB is de vrees dat economisch herstel in de kiem gesmoord zal worden omdat overheden geen extra stimulerende maatregelen nemen.

Vooral de Fed blinkt uit in wanhopig het Amerikaanse parlement oproepen meer uit te geven; al enige tijd laat voorzitter Jerome Powell geen gelegenheid voorbij gaan die oproep te herhalen.

Ik vind dat zorgwekkend, omdat het aangeeft dat de centrale bankiers denken dat zij weinig meer kunnen doen. In de wetenschap dat centrale banken al ruim een decennium de rots in de branding zijn voor financiële markten, is dat geen geruststellende constatering.

Het is ook zorgwekkend omdat monetair beleid niet meer autonoom is, maar een aanhangsel is geworden van het begrotingsbeleid. Het verleden leert dat telkens wanneer monetair beleid ondergeschikt was aan begrotingsbeleid, het met problemen eindigde.

Eerder de notulen

Tot slot: Dames en heren van het Europees Parlement, jullie krijgen vier keer per jaar de president van ECB op bezoek. Zorg ervoor dat de bank de ongecensureerde verslagen van de vergaderingen niet 30 jaar achter slot en grendel houdt, maar openbaar maakt.

Als de Fed dat na vijf jaar kan doen, waarom de ECB dan niet? Ik weet dat het niet bepaald aantrekkelijke of luchtige literatuur is, maar er zijn analisten, zoals ik, die dat op prijs stellen.

Zeker zo in de herfst en wintermaanden, als regen en wind tegen de ramen beuken. Ik zorg voor de koffie, zorgen jullie voor de notulen?

Deze column is 9 oktober jl. gepubliceerd in IEXProfs

Het bericht Dat bankbeleid kan nog ruimer hoor verscheen eerst op OHV.

Source

Categorised in: OHV, Research

Zoeken op categorieën met specifieke info..

%d bloggers liken dit: