Centrale banken blussen branden die ze zelf aangestoken hebben

Financiële instabiliteit en klimaatverandering. Dat zijn twee belangrijke bronnen van angst onder centrale bankiers. Financiële instabiliteit kan ontstaan doordat winstgevendheid van banken onder druk staat, de koersen op de financiële markten of de huizenprijzen dalen omdat beide zodanig fors zijn gestegen dat de zorgen over overwaardering toegenomen zijn of de schulden bij bedrijven te zwaar gaan wegen, concludeerde de Europese Centrale Bank (ECB) onlangs.

Ook de Fed waarschuwde onlangs ervoor dat de aandelenkoersen behoorlijk kunnen zakken, wat tot financiële instabiliteit kan leiden. Met hun waarschuwingen doen de ECB en de Fed alsof de risico’s zomaar uit het niets komen en zij er niets mee te maken hebben. Terwijl ze er in werkelijkheid álles mee te maken hebben.

Winstgevendheid van banken onder druk? De belangrijkste reden zijn de lage rentes, waardoor de marge tussen de rentes die de banken betalen en ontvangen, laag is. Koersen op de financiële markten die wellicht te hoog zijn? Dat heeft alles te maken met al circa tien jaar lang 0% rente van de ECB en de Fed en onbeperkt geld bijdrukken.

Huizenprijzen die wel erg snel gestegen zijn? Dat is niet los te zien van de lage rentes en 0% spaarrente, beide veroorzaakt door de centrale banken. Schulden bij bedrijven en daarbuiten die aan de hoge (te hoge?) kant zijn? Dat is het gevolg van het economisch model in het Westen sinds de koppeling tussen geld en goud werd verbroken in 1971.

Schuldenstimulans

Dat model kwam neer op groeien door steeds meer schulden. Als je 50 jaar lang schuldenopbouw stimuleert, dan komt er inderdaad een moment waarop die te hoog worden. Die schuldenopbouw werd gestimuleerd door onder meer het beleid van de centrale banken zoals de Fed.

Het jaar 1971 is mede hierdoor een keerpunt in onze geschiedenis, voor mij reden genoeg mijn nieuwste boek ’Keerpunt 1971’ te noemen (mocht je het bestellen: denk aan uw lokale boekhandel!).

Over 1971 en klimaatverandering gesproken: in de kern verandert ons klimaat doordat de wereld al decennialang te veel fossiele grondstoffen verbruikt. Dat is gebeurd door het streven naar almaar meer economische groei.

Economische groei alleen door technologische vooruitgang of groei van de beroepsbevolking was niet voldoende, vandaar het eerdergenoemde kunstmatige bijdrage door steeds meer schulden aan te gaan. En wie heeft die schuldenopbouw met almaar lagere rentes en uitbundige geldgroei, vooral sinds 1971, mogelijk gemaakt? Juist.

De instellingen die voor een belangrijk deel verantwoordelijk zijn voor te hoge schulden, voor wellicht te hoge koersen op de financiële markten, voor het kapotte model van banken, kortom voor financiële instabiliteit, én zelfs voor klimaatverandering, gaan nu beide te lijf door de rentes nog langer op 0% te houden, te proberen die negatief te maken en nog meer geld bij te drukken, precies het beleid dat ons met de genoemde problemen heeft opgezadeld!?

Deze column is 26 mei jl. gepubliceerd in DFT.nl

Het bericht Centrale banken blussen branden die ze zelf aangestoken hebben verscheen eerst op OHV.

Source